Skutki tego rzutują na cały jego  rozwój  i późniejsze życie. Dzieci z niskorosłością są wyśmiewane przez rówieśników, wykluczane ze wspólnych zabaw i przyjaźni. Z tego powodu często próbują odzyskać utraconą pozycję imponowaniem otoczeniu, czasem w sposób trudny do zaakceptowania. Brak przyjaźni, odrzucenie przez rówieśników może doprowadzić – w najbardziej krańcowych przypadkach – do prób samobójczych. Również w życiu dorosłym bardzo niscy ludzie mają mniejszą szansę na karierę zawodową i założenie rodziny.

Dodatkowe obciążenia

Niskiemu wzrostowi towarzyszą często dodatkowe konsekwencje. Na przykład dojrzewanie kości i pokwitanie zazwyczaj ulegają opóźnieniu. W większości przypadków mamy do czynienia z proporcjonalną budową ciała. Wyjątek stanowią osoby niskiego wzrostu z wrodzonym zaburzeniem rozwoju układu kostno-chrzęstnego, które cechują się znacznymi zaburzeniami proporcji budowy.

Przyczyny

Przyczyn niedoboru wzrostu u dzieci może być bardzo wiele. Część z nich zależy od zaburzeń hormonalnych np. niedobór hormonu wzrostu (w skrócie GH) i hormonu zwanego IGF-I. Dzieci z zaburzeniami wytwarzania tych hormonów często odznaczają się większą mas ą tłuszczową i mniejszą beztłuszczową ciała, niedorozwojem środkowej części twarzy z pomniejszoną żuchwą i stłoczeniem zębów. Często także występuje u nich hipoglikemia – niedocukrzenie (nawet w ostrej postaci), co może doprowadzić do poważnych konsekwencji – u małych dzieci może oznaczać gorszy rozwój mózgu.

Podsumowanie

Względy medyczne, psychologiczne, społeczne i etyczne wymagają bezwarunkowego podjęcia leczenia dzieci z niskorosłością, szczególnie tą niemożliwą do niedawna do leczenia – wywołaną niedoborem czynnika IGF-I. Tym bardziej, że jest już dostępna innowacyjna terapia. Jedynym argumentem przeciw leczeniu, podnoszonym zwykle przez odpowiedzialnych za finansowanie leczenia, są względy ekonomiczne. Tymczasem badania prowadzone w USA wykazały, że to nie leczenie dzieci z niskorosłością generuje wysoki koszt, a konieczność zapewnienia opieki medycznej i ekonomiczno-socjalnej dzieciom nieleczonym, a potem dorosłym ludziom jest tragedią do końca ich życia.