iczba ta jest jednak niedoszacowana, ze względu na trudność w rozpoznaniu choroby. Dzięki nowoczesnym lekom czas przeżycia pacjentów uległ podwojeniu i obecnie w Europie wynosi około 6 lat. W Polsce od około dziesięciu lat dostępne są trzy nowoczesne terapie przeciwszpiczakowe. Dwie z grupy tzw.: immunomodulujących: talidomid oraz lenalidomid, są stosowane doustnie. Trzecia substancja to bortezomib, inhibitor proteasomu, który jest podawany dożylnie lub podskórnie. Leczenie tej choroby polega na podawaniu tych substancji w różnych kombinacjach i sekwencjach, niestety wcześniej czy później szpiczak staje się oporny na stosowane preparaty. Obecnie lekarze starają się przede wszystkim możliwie wydłużyć życie pacjenta dzięki jeszcze nowszym lekom. Im więcej tych substancji mają do dyspozycji, tym większa szansa na wydłużenie życia chorego oraz poprawę jego jakości.

Bardzo duży postęp w leczeniu szpiczaka, szczególnie opornego i nawrotowego, dokonał się w ciągu ostatnich trzech lat. Dzięki jeszcze nowszym preparatom, mamy lepsze perspektywy dla pacjentów cierpiących na tę chorobę. Jedną z tych substancji jest zarejestrowany przez europejskie oraz amerykańskie agencje (EMA oraz FDA) pomalidomid, preparat immunomodulujący trzeciej generacji, który przełamuje u części pacjentów oporność na wcześniej stosowane leki z tej grupy. Jest preparatem nowocześniejszym, skuteczniejszym, silniejszym od substancji starszych generacji. Pomalidomid nie wymaga modyfikacji dawki w przypadku niewydolności nerek, pozbawiony jest neurotoksyczności, czyli działania niepożądanego obserwowanego przy stosowaniu niektórych starszych leków. Neurotoksyczność ta objawia się bardzo uciążliwym pieczeniem, a niekiedy nawet bólem stóp i dłoni czyli tzw.: neuropatią. Neuropatia może przyjmować formę motoryczną, co w skrajnych przypadkach może ograniczać pacjenta ruchowo, doprowadzając do inwalidztwa. Jest to dla pacjentów tak bardzo uciążliwe, że wielu z nich musi przyjmować leki przeciwbólowe, nawet te najsilniejsze zawierające morfinę, a u niektórych zmuszeni jesteśmy przerwać terapię.

Pomalidomid, podobnie jak i inne, zarejestrowane od 2013 roku substancje przeciwszpiczakowe, takie jak karfilzomib czy daratumumab, adresowany jest przede wszystkim do pacjentów, u których zostały wykorzystane wszystkie obecnie dostępne możliwości leczenia i nie możemy zaproponować już niczego innego. Dzięki tym nowoczesnym terapiom moglibyśmy wydłużyć życie pacjenta o kolejne miesiące. Niestety – ani pomalidomid, ani żaden z innych najnowszych preparatów przeciwszpiczakowych nie są jeszcze w Polsce refundowane. Pacjenci tym samym nie mogą skorzystać z tych terapii. Mamy jednak nadzieję, że zmieni się to w najbliższym czasie i że będziemy mieli możliwość jeszcze skuteczniejszego leczenia szpiczaka w naszym kraju. Należy podkreślić, że każde nowe rozwiązanie daje szansę na przedłużenie życia i uśmierzenie bólu oraz cierpienia pacjentów z tą ciężką i nieuleczalną chorobą nowotworową.